به گزارش حیات، جلد دوم کتاب «مسیح کردستان» که روایتی داستان‌گونه از زندگی شهید محمد بروجردی است، به تازگی وارد بازار نشر شده است؛ کتابی که ظرف کمتر از یک هفته به چاپ دوم رسیده است. نصرت‌الله محمودزاده، پژوهشگر و نویسنده این کتاب، در گفت‌و‌گو با «جوان» درباره «مسیح کردستان» و دلایل طولانی شدن انتشار دومین جلد از کتاب شهید بروجردی توضیح داده است. آقای محمودزاده کتاب را به سفارش نهاد یا جایی نوشته‌اید؟خیر، اصلاً کارهای من براساس سفارش نوشته نشده‌اند، 17 سال پیش که جلد نخست کتاب شهید بروجردی را نوشتم و زندگی شهید را تا 22 بهمن 57 روایت کردم، دیدم که زندگی شهید بروجردی بعد از انقلاب دارای لایه‌های مختلفی است که نیازمند تحقیقات گسترده است. نیاز بود کار مفصلی انجام شود و نمی‌شود به راحتی آن را جمع کرد. شخصیت شهید بروجردی چه ویژگی‌هایی داشت؟شهید بروجردی پیش از انقلاب گروه مبارز توحیدی به نام «صف» داشت که اقدامات گسترده‌ای نیز انجام داده بود، به نحوی که از سوی شورای انقلاب وی و گروهش مسئولیت حفاظت از امام خمینی(ره) را در بازگشت به ایران و از فرودگاه بر عهده می‌گیرند. اینکه چرا شورای انقلاب به شهید بروجردی اعتماد می‌کند و این وظیفه مهم را بر دوش وی می‌گذارد، نشان‌دهنده توانایی‌های وی بوده است. شهید بروجردی بعد از انقلاب اسلامی جزو بنیانگذاران سپاه پاسداران می‌شود و در پادگان ولی‌عصر(عج) 10 گردان را سازماندهی می‌کنند. بعد از آن هم به کردستان می‌روند. اینکه چرا وی برای کردستان انتخاب شد و چه کاری کرد که در کردستان به وی لقب مسیح دادند باعث شد سال‌ها وقت را صرف تحقیق درباره شخصیت شهید بروجردی کنم. در این 17 سال چه میزان برای بررسی شخصیت شهید بروجردی وقت گذاشتید و پژوهش کردید؟من فوق‌لیسانس جامعه‌شناسی دارم، برای همین هم سعی کرده‌ام در تحقیقاتم از روش‌های علمی استفاده کنم و همیشه با صبر و حوصله کارم را پیش برده‌ام. شاید می‌توانستم با پیاده کردن چهار تا نوار گفت‌و‌گو مانند سایرین کتاب بنویسم، ولی در این مدت حداقل 150 تحقیق میدانی داشتم، 4 هزار صفحه نوار پیاده کردم، جلسات متعددی با افرادی که در فصول مختلف زندگی شهید بروجردی حضور داشتند، انجام دادم، 650 ساعت مصاحبه مفید با مسئولان و مقامات بلندپایه سپاه انجام دادم، برای این کار‌ها هم از هیچ‌کس سفارش نگرفتم. 17 سال برای نگارش یک کتاب زیاد نیست؟من در طول تحقیقاتم با مواردی روبه‌رو می‌شدم که نیاز به تحقیق داشت. الان حتی همسر شهید بروجردی هم نمی‌تواند بگوید آن زوایایی را که از شخصیت شهید بروجردی در این کتاب آمده است، به طور کامل می‌دانسته، دوستان نزدیکش هم همینطور، چون شخصیت وی کاملاً چند لایه بوده و در مقاطع مختلف انقلاب فعالیت‌های گوناگونی داشته است. برای اینکه بهتر بتوانم این مسائل را نشان دهم نیاز به گفت‌و‌گو بود. خیلی‌ها دوست ندارند به مسائلی که بیش از 30 سال قبل رخ داده، بپردازند، روی مدش نیستند، من برای گفت‌و‌گو با آنها چهار جلسه می‌رفتم، صحبت می‌کردم تا در جلسه پنجم تازه به حرف بیاید یا مثلاً برای موضوعی به صورت میزگردی تحقیق می‌کردم و آقای محسن رضایی، ایزدی و لطفیان باید حضور داشته باشند، باید زمانی را هماهنگ می‌کردم که همگی باشند و این کار هفته‌ها طول می‌کشید. خواننده در این کتاب با چه چیزی روبه‌رو خواهد شد؟سعی‌ام این بوده که همه اتفاقات و ریشه‌های آنها را در کتابم باز کنم. نه تنها به شهید بروجردی بلکه به یاران و نیروهایش مانند متوسلیان، شهید همت، کاوه و قمی پرداخته‌ام، حتی نیروهای کرد که گمنام بودند. به وقایع مهم تاریخ کردستان و به شرایط اجتماعی آنجا اشاره کرده‌ام و اینکه بروجردی در کردستان چه کاری کرد که به وی لقب مسیح دادند. چه شد که به ادبیات جنگ و تحقیق درباره دفاع مقدس علاقه‌مند شدید؟من در عملیات هویزه به عنوان یک رزمنده ساده با شهید علم‌الهدی همرزم بودم. در آن عملیات و در پی شهادت علم‌الهدی و یارانش، تنها پنج، شش نفر از محاصره سالم برگشتیم. وقتی به عقب برگشتم تصمیم گرفتم وقایع آن عملیات را بنویسم. سال 63 بود، شروع کردم به نوشتن و شد کتاب «خاطرات هویزه». آن زمان چیزی به عنوان ادبیات دفاع مقدس نبود و تازه تبلیغات سپاه راه افتاده بود. کتاب را به صورت دست‌نویس به برادران تبلیغات سپاه دادم، آنها هم بردند به مقام معظم رهبری که آن زمان رئیس‌جمهور بودند، نشان دادند. حضرت آقا هم کتاب را خواندند و اینطور که برادران تبلیغات گفتند چند بار تعریف کردند و گفتند قبل از چاپ یادداشتی روی آن می‌نویسند. یادداشتی هم نوشتند و توصیه کردند این کار را ادامه دهم که در ابتدای کتاب منتشر شد. چطور سوژه نوشتن کتاب را انتخاب می‌کنید؟من برای خودم برنامه‌ریزی دارم. قصدم این است که تصویری از شخصیت‌های تأثیرگذار در دوره جنگ ارائه دهم و بگویم که چه اتفاقاتی رخ داد که جنگ هشت سال به طول انجامید. برای مثال شخصیت حسین خرازی، بسیجی که با دست خالی و از امکانات عراقی‌ها یک لشکر درست کرد، برایم جالب بود و کتابش را نوشتم، یا شخصیت شهید رضوی که مسئول مهندس سپاه بود برایم جالب بود و می‌خواستم بگویم که وظیفه مهندسی جنگ چیست. کتاب «سرزمین آبی من» را هم براساس زندگی برادران شهید باکری نوشتم. البته کتابی هم به سفارش مادرم درباره اخوی‌ام نوشتم. کاملاً نحوه چینش و انتخالب شخصیت‌ها در کار‌هایم براساس حساب و کتاب و برنامه‌ریزی است که برای خودم دارم. با این حساب کتاب بعدی‌تان درباره کدام شهید یا موضوع دفاع مقدس است؟خستگی‌ام که در برود سراغ کتاب شهید حسن باقری با عنوان «مغز متفکر جنگ» خواهم رفت و درباره آن به استراتژی‌های جنگ و مغزهایی که برای چگونگی اداره جنگ تفکر می‌کردند، می‌پردازم.انتهای پیام/منبع: جوان